profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 października 2025 r., I CSK 1477/25, przypomniał, że powagę rzeczy osądzonej ma tylko rozstrzygnięcie o żądaniu pozwu zawarte w sentencji orzeczenia. Motywy zawarte w uzasadnieniu orzeczenia, w tym oceny prawne i poczynione ustalenia, nie mają powagi rzeczy osądzonej, choćby stanowiły przesłankę rozstrzygnięcia, i nie wiążą sądu przy rozstrzyganiu innej sprawy. Jeżeli jednak treść żądania nie jest widoczna z sentencji (przy wyrokach oddalających powództwo), konieczne jest jego sprecyzowanie, a tym samym oznaczenie przedmiotowych granic powagi rzeczy osądzonej, przez skonfrontowanie treści sentencji z uzasadnieniem orzeczenia, a w jego braku – z aktami sprawy (pozwem, protokołami rozpraw, pismami procesowymi). Nie zmienia to jednak ogólnie przyjętej zasady, że powagą rzeczy osądzonej objęta jest tylko sentencja orzeczenia.