profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 stycznia 2025 r., II CSKP 453/23, wyjaśnił, że powiązanie roszczeń uzupełniających z roszczeniem windykacyjnym nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Z art. 229 § 1 zd. pierwsze k.c. wynika, że roszczenia uzupełniające nie muszą być dochodzone jednym pozwem wraz z roszczeniem windykacyjnym. Istotne jest, aby powodowie byli jednocześnie legitymowani do wystąpienia z roszczeniem windykacyjnym (o wydanie rzeczy). W świetle tego przepisu nie ma przeszkód do ich dochodzenia także odrębnym pozwem. Poza tym w pewnych sytuacjach ze względu na obligacyjny charakter roszczeń uzupełniających może dojść nawet do rozejścia się legitymacji biernej związanej z dochodzeniem tych roszczeń z legitymacją bierną związaną z dochodzeniem roszczenia windykacyjnego.