profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2025 r., II CSKP 627/23, przypomniał, że dla oceny ważności tak sporządzonego testamentu nie ma znaczenia ewentualny błąd świadków co do okoliczności, o których mowa w § 1 art. 952 k.c., co jednak nie oznacza, iż zastosowanie przepisu jest możliwe bez obiektywnego ustalenia przez sąd zaistnienia okoliczności, w których taka jego szczególna forma jest dopuszczalna. Sąd w szczególności powinien ustalić, czy zaistniała w takich okolicznościach sytuacja uzasadniająca obawę rychłej śmierci. Nie jest w szczególności istotne to, czy spadkodawca mógł sytuację tę przewidzieć wcześniej lub jej zapobiec. Nie mają znaczenia jego motywy w tym zakresie. Obawa rychłej śmierci odnosi się jednak do oceny formułowanej przez samego spadkodawcę – to on ma obawiać się, że grozi mu rychła śmierć.