profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 września 2025 r., III KK 351/25, przypomniał, że o tożsamości roszczenia zasądzonego w postępowaniu cywilnym i w postępowaniu karnym przesądza fakt, że wynikają one z tego samego zdarzenia faktycznego (historycznego) i dotyczą tej samej szkody, będącej następstwem popełnionego przestępstwa i równocześnie – jak w realiach tej sprawy – niewykonania przez oskarżoną wiążącej ją z pokrzywdzonym umowy. Nie ulega wątpliwości, iż w wypadku, gdy orzeczenie sądu cywilnego wydane zostało na rzecz pokrzywdzonego bezpośrednio przeciwko sprawcy przestępstwa, zaistnieje tożsamość osoby zobowiązanej do wykonania roszczenia cywilno – prawnego i roszczenia wynikającego z przestępstwa.