profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2025 r., II CSKP 1797/22, wyjaśnił, że posiadanie prowadzące do nabycia służebności gruntowej w drodze zasiedzenia (art. 292 k.c.) ma inny zakres niż posiadanie prowadzące do nabycia przez zasiedzenia własności rzeczy (art. 172 k.c.). Chodzi tu bowiem o faktyczne korzystanie z cudzego gruntu w taki sposób, jak czyni to osoba, której przysługuje służebność. Korzystanie z cudzej nieruchomości musi mieć jednak cechy posiadania samoistnego w rozumieniu art. 352 k.c., a więc polegać na wykonywaniu takich aktów władztwa w stosunku do nieruchomości, które wykonuje osoba uprawniona z tytułu służebności. Nie może więc nabyć służebności w drodze zasiedzenia osoba, korzystająca z cudzej nieruchomości za zgodą jej właściciela.