profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w postanowieniu z 23.07.2025 r., II KK 147/24 przypomniał, że przedmiotem postępowania o wydanie wyroku łącznego jest wyłącznie kwestia wymierzenia kary łącznej na podstawie podlegających łączeniu kar, orzeczonych w wyrokach jednostkowych. W tym postępowaniu nie jest dopuszczalna ingerencja w treść wyroków jednostkowych, których dotyczy wyrok łączny. Wyroki skazujące, do których odwołuje się skarżąca, są prawomocne i zawierają ostateczne ustalenia co do winy, opisów czynów i ich kwalifikacji prawnej. Sąd orzekający w sprawie o wydanie wyroku łącznego nie może ponownie rozstrzygać kwestii prawomocnie rozstrzygniętych w podlegających połączeniu wyrokach. W literaturze wprost wskazuje się, że niedopuszczalne jest uzupełnianie prawomocnych wyroków o kwestie nimi nieobjęte, w tym np. kwalifikowanie zachowań objętych tymi wyrokami jako zrealizowanych w ramach czynu ciągłego. Z tego powodu nawet lakoniczne odniesienie się przez Sąd odwoławczy do tej kwestii, negujące możliwość uwzględnienia tego zarzutu, nie może być uznane za rażące naruszenie prawa i zasad kontroli odwoławczej.