profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2026 r., I CSK 4030/24, przypomniał, że art. 246 § 1 k.c. dopuszcza jednostronne zrzeczenie się prawa poprzez oświadczenie złożone właścicielowi rzeczy obciążonej. Zrzeczenie się prawa następuje w drodze działania samego uprawnionego. Zgoda właściciela nieruchomości obciążonej nie jest wymagana. Mimo że jest to czynność jednostronna, art. 246 § 1 zdanie drugie k.c. stanowi, że oświadczenie o zrzeczeniu się prawa powinno być złożone właścicielowi rzeczy obciążonej. Kwestia, kiedy dochodzi do prawidłowego złożenia takiego oświadczenia właścicielowi, regulowana jest w art. 61 k.c., zgodnie z którym oświadczenie o zrzeczeniu się prawa jest złożone z chwilą, gdy dotarło do właściciela nieruchomości w taki sposób, że mógł się z nim zapoznać. Zrzeczenie się prawa podmiotowego jest więc działaniem uprawnionego, którego następstwem jest ustanie przysługującego mu dotychczas prawa podmiotowego, do czego w razie ujawnienia prawa w księdze wieczystej konieczne jest jego wykreślenie (art. 246 § 2 k.c.).