profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 czerwca 2025 r., II CSKP 816/23, przypomniał, że podstawowym elementem weksla jest jego charakter abstrakcyjny, co oznacza, że zobowiązanie wekslowe funkcjonuje niezależnie od stosunku, który był podstawą wystawienia dokumentu. Wierzyciel nie musi więc udowadniać istnienia podstawowego zobowiązania, aby dochodzić roszczeń wynikających z weksla. Niemniej jednak, strony mogą w drodze odrębnej umowy ustalić warunki, które muszą być spełnione przy wypełnianiu weksla. Deklaracja wekslowa jest właśnie takim ustaleniem, określającym sposób wypełnienia, kwotę, termin płatności czy inne szczegóły, które mogą mieć wpływ na prawidłowość wystawienia dokumentu. Jej istnienie w okolicznościach sprawy i powiązanie z konkretnym wekslem i konkretną umowa pożyczki, którą ten weksel miał zabezpieczać może mieć znaczenie dla oceny roszczenia sformułowanego w sprawie. Co prawda wypełnienie weksla w sposób niezgodny z ustaleniami nie powoduje automatycznej nieważności weksla, jednakże taka rozbieżność wpływa na zakres odpowiedzialności dłużnika, co czyni niezbędnym precyzyjne ustalenia faktyczne, w tym dotyczące powiązania deklaracji wekslowej z konkretnym wekslem i konkretną umową, którą ten weksel miał zabezpieczać.