profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 września 2025 r., III CZ 135/25, przypomniał, że w postępowaniu wieczysto-księgowym postanowieniem co do istoty sprawy jest rozstrzygnięcie o zasadności żądania wnioskodawcy domagającego się udzielenia ochrony prawnej przez potwierdzenie jego praw rzeczowych (wpisy w dziale II księgi wieczystej), ukonstytuowania ich, jeżeli przepis takiego wpisu wymaga (wpisy w dziale II albo IV księgi wieczystej) lub wzmocnienia skuteczności praw osobistych i roszczeń (wpisy w dziale III księgi wieczystej, wymienione w art. 16 u.k.w.h. Rozstrzygnięciami co do istoty sprawy w powyższym rozumieniu nie są natomiast wpisy ostrzeżeń i wzmianek o charakterze wpadkowym, zabezpieczające prawidłowy tok postępowania wieczysto-księgowego lub innego albo zabezpieczające skuteczność ewentualnego orzeczenia.