profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 września 2026 r., I CSK 3103/25, przypomniał, że nieważność postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 2 k.p.c. zachodzi, gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany. Istotne jest przy tym, czy pełnomocnik był faktycznie umocowany do dokonywania czynności w sprawie. W związku z tym nie jest pełnomocnikiem nienależycie umocowanym w rozumieniu powołanego przepisu radca prawny wykonujący czynności procesowe w granicach rzeczywistego umocowania, chociażby w złożonym do akt sprawy dokumencie pełnomocnictwa określono jego węższy zakres. Co istotne, nienależyte umocowanie pełnomocnika strony, w rozumieniu wskazanego przepisu, nie jest równoznaczne z nienależytym wykazaniem tego umocowania.