profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 31 sierpnia 2026 r., II KK 295/26, przypomniał, że w przypadku śmierci oskarżonego postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza. Proces umarza się w każdym stadium, w którym ta przesłanka zaistnieje, także po wydaniu wyroku, ale przed jego uprawomocnieniem (śmierć skazanego/oskarżonego nie stoi jedynie na przeszkodzie rozpoznaniu wniesionych na jego korzyść kasacji oraz wniosku o wznowienie postępowania karnego). Stąd też wydanie wyroku skazującego wobec oskarżonego, mimo jego śmierci w czasie procesu, stanowi zawsze bezwzględną podstawę do uchylenia tego orzeczenia, wskazaną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Zachodzi ona nawet mimo braku wiedzy sądu o śmierci oskarżonego.