Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 lipca 2025 r., II CSKP 607/23, przypomniał, że pomiędzy zachowaniem pomocnika ułatwiającym popełnienie czynu a szkodą nie musi istnieć adekwatny związek przyczynowy. Zachowanie pomocnika, aby uzasadniało odpowiedzialność odszkodowawczą, musi natomiast w sposób rzeczywisty ułatwiać dokonanie czynu niedozwolonego przez sprawcę szkody, zaś pomocnik musi działać w zamiarze takiego ułatwienia. Pomocnictwo zakłada zatem istnienie po stronie pomocnika zamiaru realizacji czynu ułatwiającego popełnienie deliktu oraz rzeczywisty skutek w postaci ułatwienia dokonania czynu niedozwolonego. Nie jest natomiast w świetle art. 422 k.c. wymagane istnienie koniecznego w odniesieniu do samego bezpośredniego sprawcy adekwatnego związku przyczynowego między zachowaniem pomocnika a szkodą.
Przesłanki uznania za pomocnika w rozumieniu art. 422 k.c. – Wyrok SN z 3.07.25 r., II CSKP 607/23
17 września, 2026
Kategoria: Cywilne
