profesor Ryszard Strzelczyk

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lutego 2025 r., II CSKP 364/23, przypomniał, że wykładnia każdej umowy powinna zostać przeprowadzona wielopłaszczyznowo, tj. na podstawie obu paragrafów art. 65 k.c., a mianowicie, po ustaleniu literalnego brzmienia umowy, konieczne jest ustalenie treści oświadczeń woli stron zgodnie z dyrektywami z art. 65 § 1 k.c., a także ustalenie sensu złożonych przez strony oświadczeń woli przez odwołanie się do zgodnego zamiaru stron i celu umowy (art. 65 § 2 k.c.). Przy ustalaniu sensu wynikającego z reguł językowych, należy przede wszystkim uwzględnić zasady, zwroty i zwyczaje językowe używane w środowisku, do którego należą strony, a dopiero potem ogólne reguły językowe. Podkreśla się przy tym, że w zakresie celu umowy wystarcza, aby był to cel zamierzony przez jedną stronę, o ile jest wiadomy drugiej.