Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 2026 r., I CSK 3817/25, przypomniał, że czym innym jest wynikająca z uchwały członków wspólnoty kwota zaliczki na pokrycie prognozowanych kosztów zarządu, a czym innym wynikająca ze sprawozdania finansowego kwota rzeczywiście poniesionych kosztów zarządu. Jeżeli okaże się ex post, że ustalona w uchwale wspólnoty kwota zaliczki skutkowała niedopłatą bądź nadpłatą w zestawieniu z rzeczywiście poniesionymi kosztami zarządu, to w pierwszym przypadku niezbędne jest powzięcie uchwały, która ustalałaby obowiązek uiszczenia jednorazowo lub okresowo dodatkowego świadczenia, a drugim przypadku – powzięcie uchwały o przeznaczeniu powstałej nadwyżki na inny cel, np. na fundusz remontowy.
Rozłączność zarzutów obrazy zasady in dubio pro reo i zasady swobodnej oceny dowodów – Postanowienie SN z 21.08.25 r., IV KK 269/25
28 sierpnia, 2026
Kategoria: Karne